نقدی بر طرح کاهش ساعت کاری بانوان شاغل
به عبارتي ديگر اگر مجموع ساعات كاري يك زن را در روز 8 ساعت درنظر بگيريم ، ساعات كاري اين فرد پس از ازدواج به 6 ساعت كاهش مي يابد. با تولد فرزند اول، اين رقم به 5 ساعت و با تولد فرزند دوم به 4 ساعت كاهش مي يابد. يعني دقيقا ساعات كاري به نصف كاهش مي يابد. نكته جالب توجه در سخنان رياست محترم جمهوري، حمايت قاطع ايشان از اين لايحه و تاسف ايشان براي مخالفت عده اي با اين طرح بود. ايشان فرمودند: درخصوص لايحه ساعت کار زنان عقب نشينى نخواهم کرد، چرا که متأسفانه بعد از مطرح شدن اين لايحه، برخى فشار آوردند و عده اى نيز عقب نشينى کردند
حال سوال اين است كه با توجه به راندمان بسيار پائين كار در ايران نسبت به كشورهاي ديگر بالاخص كشورهاي درحال توسعه و توسعه يافته بخصوص در بخش دولتي، آيا پيشنهاد و حمايت از چنين لوايحي به بهانه حفظ و تقويت كرامت بانوان ايراني يا پر رنگ كردن نقش آنان در خانواده آنهم از سوي دولت پر تلاش نهم كه داعيه دارعدالت محوري است صحيح به نظر مي رسد؟ آيا بهتر نيست اگر قرار باشد چنين لوايحي جنبه اجرايي پيدا نمايد بانوان از همان اول به كار دعوت نشوند و بجاي آنها مرداني استخدام شوند كه در خيابانها سرگردانند و محتاج كارند تا بواسطه رزقي كه از اين راه بدست مي آورند بتوانند تشكيل خانواده دهند ؟ آيا با 4 ساعت كار(كه قطعا بازده آن بسيار ناچيز خواهد بود تازه اگر كار به بچه دوم ختم شود!!) بانوان مي توانند نقش اجتماعي خود را در جامعه ايفا نمايند؟
البته هيچكس مخالف كار بانوان در محيطهاي مختلف اجتماعي نيست. اما از آنطرف تصويب چنين لوايحي جز ركود در فعاليت هاي اجتماعي و هدررفتن هزينه هاي فراوان حاصل ديگري نخواهد داشت. اگر قرار باشد چنين لوايحي مصوب شود بهتر است صرفاً براي زنان سرپرست خانوار يا بانواني كه داراي تخصص و بازدهي بالايي در كار هستند به موجب اجرا درآيد.
.... و سوال آخر اينكه آيا بهتر نيست بجاي تصويب قوانين و لوايح متزلزل و كم منفعت آنهم صرفاً براي رضايت عده اي در جامعه، منافع عمومي مردم و مملكت در اولويت برنامه هاي دولتمردان ما قرار گيرد؟ بي شك جامعه ما نيازمند تصويب لوايح و طرحهايي به مراتب مهمتر و پر ثمرتر از اينگونه لوايح و طرحهاست كه با اجراي آنها گره هاي فراواني از مشكلات مردم آنهم در كليه سطوح جامعه گشاده مي شود.