كل شبكه ريلي ايران 8 هزار كيلومتر است كه بجز مسير مشهد ما بقي مسيرها يك خطه است. يك خطه بودن مسيرها موجب مي شود هر روزه تعداد زيادي واگن هاي باري و مسافري و لكوموتيو مجبور به ورود به مسيرهاي انحرافي و توقف هاي طولاني جهت عبور قطارهايي كه از رو برو در حال حركت هستند گردد مثلا وقتي قطاري از اهواز به سمت تهران حركت مي كند مجبور است چند ساعت پس از حركت وارد يك مسير فرعي شده توقف طولاني داشته باشد تا قطاري كه از رو برو مي آيد عبور كند سپس قطار ياد شده وارد مسير اصلي  شود و اين وضعيت چندين بار از اهواز تا تهران تكرار مي ودد ومسافرين مجبورند ساعتهاي طولاني گاه 6 يا 7 ساعت وقت تلف نمايند تا به تهران برسند. اين شرايط براي قطار هاي باري بسيار كسالت بار تر است چرا كه اولويت با قطار هاي مسافري است و قطاري كه ازتهران براي اهواز محموله اي حمل مي كند اين مسير را در مدت حدود 40 ساعت مي پيمايد. در صورتي كه اگراين مسير دو خطه باشد مسافرين در مدت حدود 8 ساعت و قطارهاي باري نيز در مدت حدود 12 ساعت  به مقصد مي رسيدند. اينها كه گفته شد فقط بخشي از زيان هاي بسيار سنگين يك خطه بودن شبكه ريلي ايران است. وقتي لكوموتيو و واگن ها در مدت دو برابر زمان معمول مسيري را مي پيمايند به مفهوم آن است كه بايد دو برابر نياز لكوموتيو و واگن خريداري شود و اين زماني بيشتر اهميت مي يابد كه شبكه ريلي كشور از كمبود لكوموتيو به شدت رنج مي برد. قيمت يك لكوموتيو و واگن هاي مسافري آن حدود 15 تا 20 ميليارد تومان است وقتي در طول سال نيمي از ظرفيت حمل و نقل به علت يك خطه بودن مسير به هدر مي رود به مفهوم  زيان حدود 4ميليارد توماني بابت هر مجموعه ريلي شامل يك لكوموتيو و واگن هاي متصل به آن است.  اينها زيان هاي مستقيم است زيان هاي غير مستقيم نيز قابل محاسبه هستند. به اين ترتيب شركتي كه 10 مجموعه ريلي در اختيار داشته باشد سالانه بيش از  40ميليارد تومان زيان مي بيند.
 يك خطه بودن شبكه ريلي ظرفيت  جابجايي مسافر توسط شبكه ريلي را به نصف تقليل داده است لذاعده زيادي مسافر مجبور به استفاده از سيستم حمل و نقل جاده مي شوند كه مصرف انرژي در آن 6 برابر حمل و نقل ريلي و امنيت آن صدها برابر كمتر از شبكه ريلي است بگونه اي كه سالانه بيش از 200هزار نفر در جاده هاي ايران كشته و زخمي مي شوند. اما تعداد سوانح ريلي در بخش مسافري  به تعداد انگشتان دست نيز نمي رسد.
يك خطه بودن شبكه موجب كاهش گرايش به حمل و نقل بار در بخش ريلي گرديده كه در مقابل حجم انبوهي بار توسط كاميون ها در جاده ها جابجا مي شود و اكثر تصادفات سنگين و منجر به مرگ بصورت مستقيم يا غير مستقيم مربوط به خودرو هاي سنگين است كه بصورت گسترده  در جاده ها تردد مي نمايند اينها سفيران مرگ جاده ها هستند كه به طور متوسط هر روزه عده اي را به كام مرگ كشيده و تكه تكه مي نمايند.
مطالب گفته شده تنها بخشي از خسارت هاي بسيار سنگين مالي، جاني، روحي و رواني ناشي از يك خطه بودن شبكه ريلي كشور است.  اينكه تا كنون  براي آن چاره انديشي جدي نشده جاي بسي تاسف دارد بايد به دولتمردان گذشته و حال بخاطر اين اهمال بزرگ تسليت گفت و قضاوت در خصوص ستمي كه از اين بابت به ملت روا شده را به آخرت و دادگاه عدل الهي واگذاشت.

توليدي بازنويس