نیروی هوایی ایران
هواپيماي اف- 4 :
اگر به موضوعات فرعي نپردازيم هم اكنون فانتوم هاي ايران در شرايط كاملا عملياتي قرار دارند و مي توانند در نبردهاي سخت نيز شركت جويند و همچنين با تلاش متخصصان داخلي ايونيك اين هواپيما ارتقا داده شده + افزايش دقت و برد رادار به 2 برابر و توانايي حمل و شليك موشكهاي پيشرفته حرارت ياب روسي آر-73 و نيز توانايي حمل و شليك موشكهاي ضدكشتي مدرن + نصب سيستم هدفگيري ليزري پيشرفته بر روي هواپيما + هدفياب و سيستم آتش خودكار + ... اف-4هاي ايران در صورت بروز جنگ مي توانند به راحتي از نيروي زميني و دريايي خودي پشتيباني كرده و يا به عمق خاك دشمن حمله كرده و باري ديگر - مانند حمله به اچ-3 در غربيترين نقطه عراق در 1981 - مرگ و نابودي را به بدخواهان اين مملكت نمايان سازند. در ضمن بواسطه موشكهاي آر-73 اف-4هاي ايران توانايي درگيري با انواع جنگنده هاي مهاجم - مانند اف-16و18 - را دارا مي باشند.
با وجود تمام موارد ذكر شده در بالا متاسفانه عمر عملياتي فانتومها رو به پايان است و ايران به دنبال تعويض آنها با جنگنده هاي پيشرفته روسي يا حتي جنگنده هاي صاعقه و شفق مي باشد.
----------------------------
هواپيماي اف-5 :
اف-5هاي ايران هم مانند فانتومها در شرايط كامل عملياتي قرار دارند و حتي مي توانند در بعضي موارد به شكار هواپيماهاي دشمن بپردازند (مانند شكار بي-1و52 وآ-10 و اي وي-8بي و ...). ولي در حالت كلي از تايگرها در نقش هوا به زمين استفاده مي شود. تقريبا تمام قطعات اين جنگنده - مانند اف-4 - در داخل ساخته مي شود و از اين لحاظ مشكلي وجود ندارد. در مورد تواناييهاي اين هواپيما بايد گفت كه بصورت قابل قبولي ارتقا يافته اند و مانند اف-4 دقت رادار اف-5 زيادتر از قبل شده و بردش نيز 2 برابر شده است همچنين توانايي حمل و شليك موشكهاي آر-60(با برد 10 كيلومتر) و پي ال-7(با برد 7 كيلومتر) را پيدا كرده است. و ...
در آخر بايد گفت كه عمر عملياتي اين جنگنده مشهور و فوق العاده نيز رو به پايان است و ايران به دنبال جايگزيني براي آنها مي گردد.
----------------------------
هواپيماي اف-14 :
قويترين و خطرناكترين رهگير موجود در منطقه (يا بهتر بگويم در كل جهان) تامكتهاي ايران هستند كه به راحتي - بر خلاف ادعاهاي غرب - مي توانند هر هواپيماي مهاجم - حتي اف-22 - را رهگيري و سرنگون سازند. و با وجود چنين رهگير پيشرفته اي هيچ جنگنده مهاجم امنيت نخواهد داشت و هر آن امكان دارد كه با موشك پيشرفته فونيكس(با برد 180كيلومتر) سرنگون شود. خبرهاي رسيده حاكي از آن هست كه ايران اين هواپيماها را ارتقا داده و برخلاف برخي گزارشات موتور اين هواپيما بازسازي شده و در نبردهاي مرگبار هوايي اين گربه دوست داشتني را تنها نخواهد گذاشت. همچنين اين هواپيما مجددا توانايي استفاده از موشك فونيكس را پيدا كرده و بدين ترتيب مي تواند با هر هواپيمايي درگير شود(ايران به شدت در تلاش است تا موشك فونيكس و اسپارو را توليد داخل نمايد و احتمالا به اين توانايي دست يافته است). سيستم حمل و شليك موشك پيشرفته آر-73 نيز به اين هواپيما اضافه شده و ميتواند بجاي موشكهاي سايدوايندر و اسپارو از آن استفاده نمايد! ايران چند سال قبل با كمي تغييرات و ارتقا توانست اين رهگير افسانه اي را تبديل به يك بمب افكن ضربتي نمايد و نيز به همت و تلاش متخصصان داخلي سيستم حمل و شليك موشك زمين به هواي هاوك با موفقيت بر روي اين هواپيما پياده شد كه موجب شگفتي جهانيان شد. در مورد رادار اين تامكتها نيز بايد گفت كه ارتقا يافته و دقت و بردشان زيادتر شده است(به طوري كه ميتواند استيلت را هم شناسايي كند) و از بعضي سيستمهاي پيشرفته روسي در جهت بهبود آيونيك آن استفاده شده است. همچنين اين هواپيما توانايي استفاده از انواع موشكهاي هوا به زمين روسي را نيز پيدا كرده است. در حال حاضر بسياري از قطعات اين هواپيما در داخل ساخته ميشود و بقيه نيز به طرق مختلف تامين ميشود.
در پايان بايد اضهار داشت كه بواسطه آيونيك بسيار قوي و موشكهاي فونيكس(برد 180كيلومتر) و آر-73(برد 40 كيلومتر) هيچ هواپيماي - بجز خود تامكت - غربي نميتواند تامكتهاي ايران را سرنگون سازد. در مورد تامكتهاي آمريكا هم بايد گفت كه توانايي عبور از پدافند موشكي ايران را ندارند ولي اف-14هاي ايران در پناه پدافند موشكي قدرتمند هيچ رقيبي ندارند. و ...
----------------------------
هواپيماي ميگ-19 :
درباره اين جنگنده ها صحبتي نميكنم و فقط اين را بدانيد كه در جنگهاي مدرن امروزي به در نمي خورند. تنها كاربرد آنها يكي در نقش هواپيماي تمريني است و ديگري پشتيباني سبك از نيروهاي زميني خودي آن هم اگر پدافند دشمن ناكارامد باشد!
----------------------------
هواپيماي ميگ-21 :
اين جنگنده اصلا توانايي درگيري با جنگنده هاي پيشرفته آمريكا را ندارد(به علت آيونيك ضعيف و موشك هوا به هواي پي ال-2 كه در جنگهاي امروزي ناتوان است) و از آنها فقط مي توان به دو صورت استفاده كرد : 1- حمله به اهداف زميني كه تخصص اصليش نيز همين است 2- انهدام هواپيماهاي آ-10 و اي وي-8بي و بي-1و52 و هواپيماهاي شناسايي آمريكا. ولي بهترين روش استفاده از آنها همان نقش جنگنده-بمب افكن مي باشد. در ضمن از اين هواپيما به عنوان جنگنده تمريني هم استفاده ميشود.
----------------------------
هواپيماي ميگ-23 :
اين جنگنده-بمب افكن فوق العاده دهه 1960و1970 ديگر تواناييها و برتريهاي گذشته را در جنگهاي مدرن امروزي ندارد(البته اگر اف-22و35 عملياتي شوند+بكارگيري شيوه جنگ الكترونيك) ولي مي توان از آنها در چند مورد استفاده جست كه عبارتند از :
1- حمله به اهداف زميني دشمن - اين ماموريت را به خوبي انجام ميدهد.
2- شكار هواپيماهاي كند پرواز(مانند آ-10و بي-52).
3- شكار هواپيماهاي شناسايي و آواكس.
4- دفاع هوايي با پشتيباني ضدهواييها.
5- در صورت برخورداري از خلبانان حرفه اي و كارآزموده + ناوبري دقيق رهگيري جنگنده هاي اف-15و16و18!
----------------------------
هواپيماي ميگ-29 :
قويترين رهگير نيروي هوايي بعد از اف-14، ميگ-29 و سوخو-27 هستند. جنگنده ميگ-29 توانايي بسيار زيادي در جنگهاي سخت و پيچيده دارد و ميتواند به راحتي جنگنده هاي مهاجم را از ميدان به در كند. ايران با انجام تغييراتي ناشناخته در آيونيك اين هواپيما آنها را به روز كرده و در نظر دارد با كمك روسيه ميگ-29هايش را به نوع بسيار پيشرفته اس ام تي(با برد 5000 كيلومتر كه ميتوانند تا اسراييل پرواز كنند) ارتقا دهد و احتمالا در صورت افزايش تهديدات ايران تعداد ميگهايش را به 2 يا 3 برابر افزايش داده و آنها را جايگزين هواپيماهاي اف-4و5 و... خواهد كرد! به هر حال بايد اذعان داشت كه 50 فروند ميگ-29 هم(با پشتيباني پدافند موشكي) ميتوانند براي جنگنده هاي دشمن تهديد بزرگي محسوب شوند و يك فروند از اين هواپيماها توانايي درگيري همزمان با 6 جنگنده پيشرفته را دارد. برد رادار اين هواپيما در مدلهاي پيشرفته به 250كيلومتر ميرسد ولي ميگهاي ايران داراي برد راداري 150كيلومتر هستند و ميتوانند همزمان 10 هدف را شناسايي كرده و از فاصله 70 كيلومتري به سوي 6 فروند از آنها موشكهاي آر-27 را شليك كنند كه بيش از 3 برابر برد عملياتي آمرام و اسپارو ميباشد!
----------------------------
هواپيماي سوخو-20و22 :
يكي از جنگنده - بمب افكنهاي قدرتمند دهه 60 و70و80 ميلادي. اين هواپيما از روي جنگنده موفق سوخو-7 به عنوان جنگنده - بمب افكن ضربتي طراحي و ساخته شد ولي به دليل اينكه زمان ورود به خدمت اين هواپيما مقارن با توليد جنگنده هاي پيشرفته غربي بود (اف-14و15و16و...) از اين هواپيما فقط به عنوان بمب افكن استفاده شد كه تا به امروز نيز همينطور باقيمانده است. اين هواپيما به خوبي ماموريتهاي پشتيباني از نيروهاي زميني و حملات ضربتي به نيروهاي دشمن را انجام ميدهد ولي در صورت روبرو شدن با جنگنده هاي پيشرفته دشمن توانايي چندان زيادي براي دفاع از خود ندارد و در صورتي هم كه با آنها درگير شود احتمالا قبل از اينكه بتواند حتي به سوي آنها شليك كند خودش از بين رفته است! (تنها موشك هوا به هواي اين هواپيما آفيد با برد 10 كيلومتر است). در پايان بايد اظهار داشت كه استفاده صحيح از اين جنگنده - بمب افكن با اسكورت جنگنده هاي اف-14 ميتواند براي نيروهاي آمريكايي بسيار خطرناك ولي پشتيباني قدرتمند براي نيروي زميني ايران باشد!
----------------------------
هواپيماي سوخو-24 :
قويترين بمب افكنهاي نيروي هوايي ايران را جنگنده - بمب افكنهاي ضربتي سوخو-24 تشكيل ميدهند كه ميتوانند حتي به اسراييل نيز حمله كنند! اين هواپيما داراي توانايي حمل سلاحهاي غير متعارف بوده و ميتواند بازه گسترده اي (به ميزان 8000 كيلوگرم) از انواع موشكهاي هوا به هوا + هوا به سطح + بمبهاي هدايت شونده و غير هدايت شونده + انواع راكتها را با خود حمل كند. سوخو-24 داراي قابليت سوختگيري هوايي ميباشد و برد آن بدون مخازن اضافي سوخت تقريبا 3000 كيلومتر است كه با سوخت اضافي به 4000 كيلومتر ميرسد (فاصله ايران تا اسراييل 1100 كيلومتر است). از جمله تواناييهاي اين هواپيما ميتوان به انجام عمليات در هر زمان از شبانه روز و در هر نوع شرايط آب و هوايي ، نشست و برخاست از باندهاي كوتاه و نيمه آماده يا حتي آسيب ديده ، توانايي دفاع از خود در برابر جنگنده هاي دشمن بواسطه حمل موشكهاي آر-60و73 ، داراي يك رادار مخصوص در زير بدنه كه وظيه آن اين است كه وقتي هواپيما وارد محدوده دشمن شد بسرعت رادارهاي زميني را شناسايي كرده و در عرض كمتر از يك دقيقه از بين ببرد (به اصطلاح حك كند) ، و... . خلاصه كلام اينكه سوخو-24 ميتواند چنان جهنمي براي دشمن ايجاد كند كه بيا و ببين!!!؟؟؟؟
----------------------------
هواپيماي سوخو-25 :
سوخو-25 يك بمب افكن سبك پشتيباني نزديك هوايي و رقيب سرسخت آ-10 آمريكا ميباشد. اين هواپيما نيز مانند سوخو-24 بازه گسترده اي از سلاحهاي هوا به زمين را با خود حمل ميكند به طوري كه اگر پرواز كند به راحتي ميتواند يك گردان زرهي را از بين ببرد! اين هواپيما يك پشتيبان بسيار عالي براي نيروهاي زميني ايران ميباشد و در سايه آن گردانهاي زرهي ميتوانند با آسودگي به سوي دشمن پيشروي كنند و بعد از اتمام ماموريت سوخو-25 با دشمني كه زمينگير شده است درگير شده و آنها را روانه آن دنيا كنند! و ...
---------------------------
هواپيماي سوخو-27 :
اين هواپيما احتياجي به معرفي ندارد و همگان با آن آشنا هستند. سوخو-27 يك جنگنده برتري هوايي ميباشد كه تقريبا هيچ هواپيمايي توانايي مقابله با آنرا ندارد و در صورت استفاده از خلبانان مجرب و كارازموده ميتواند به سرعت آسمان را از وجود هواپيماهاي دشمن پاكسازي كند! اين جنگنده تواناييهاي بسيار زيادي در حملات هوا به زمين دارد و ميتوان از آن بعنوان يك بمب افكن ضربتي استفاده كرد. در واقع سوخو-27 با برد پروازي بيش از 4000 كيلومتر و توانايي حمل 10 موشك هوا به هوا (6آر-73 و 4آر-27 يا برعكس) يا 6 موشك هوا به سطح يا 32 بمب 250 كيلوگرمي و ... يك زرادخانه مرگبار هوايي است! برد رادار اين هواپيما 240 كيلومتر (در مدلهاي پيشرفته تر 400 كيلومتر) است و ميتواند از فاصله 185 كيلومتري همزمان به 10 هدف حمله كند! در ضمن توانايي آشكارسازي و رهگيري استيلت را نيز دارد. و ... .
---------------------------
هواپيماي ميراژ اف-1 :
برای آشنایی با تواناییهای این جنگنده باید به گذشته نگاهی بیاندازیم. در اواخر جنگ تحمیلی یک فروند ناو جنگی بسیار مدرن آمریکا بوسیله موشک اگزوست شلیک شده از یک میراژ اف-1 عراق منهدم شد! آمریکاییها ادعا کردند که خدمه ناو در اثر غافلگیر شدن نتوانسته اند جلوی میراژ عراقی را بگیرند! ولی بعدها با افشا شدن اسرار محرمانه معلوم شد که در آن روز پرسنل ناو هر چه کردند نتوانستند مانع نزدیک شدن میراژ و سپس برخورد موشک اگزوست به کشتی شوند!!!؟؟؟؟ این هواپیما یکی از سریعترین جنگنده های ساخت غرب میباشد (سرعتش 2.5 ماخ برابر با سرعت اف-15) و تواناییهای بسیار زیادی هم در نبرد هوایی و هم در نقش هوا به زمین دارد. برخی گزارشات حاکی از آن هستند که ایران 300 فروند موشک اگزوست (برد این موشک 65 کیلومتر است) در اختیار دارد و با آنها میتوان تمام کشتیهای آمریکایی مستقر در خلیج را از بین برد! و ... .
---------------------------
هواپيماي آذرخش :
این هواپیما بر پایه F-5E/F ساخته شده (ولی خیلی قویتر از اف-5 است) و مخصوص حمله به اهداف زمینی میباشد. میتوان گفت طراحی و ساخت این هواپیما مربوط میشود به دوران جنگ ، آن زمان که کشور در اثر تحریمهای آمریکا و در نتیجه نبود قطعات یدکی یکی پس از دیگری هواپیماهای عملیاتی خود را از دست میداد! ولی تحریمها به نعمت بزرگی تبدیل شده و باعث شدن تا از خواب غفلت بیدار شده و سعی کنیم تا در عرصه نظامی خودکفا شویم و با شعار «ایرانی میتواند» متخصصان داخلی تلاش بی وقفه و طاقت فرسایی را برای رسیدن به هدف آغاز کردند که در نتیجه آن ایران توانست تکنولوژی ساخت قطعات را از همان دوران جنگ بدست بیاورد. سرانجام با دستیابی کامل متخصصان ایرانی به تکنولوژی هواپیمای اف-5 ایران اولین هواپیمای جنگی خود را (جنگنده تمرینی سیمرغ ساخته شده بر پایه F-5A/B) با موفقیت آزمایش کرد و بالاخره در سال 1997 در کمال تعجب و حیرت دشمنان خبر از آزمایش موفقیت آمیز جنگنده آذرخش رسید که شوک بزرگی برای دشمنان این مرز و بوم محسوب میشد زیرا ایران قدم در راه بسیار حساس و مهم ساخت هواپیمای جنگی گذاشته بود. آذرخش برتریهای بسیاری نسبت به اف-5 دارد که از آن جمله میتوان به سیستمهای الکترونیکی پیشرفته ، سرعت و قدرت مانور و حمل مهمات بیشتر ، توانایی استفاده به عنوان یک هواپیمای رهگیر (به دلیل استفاده از موشکهای پیشرفته روسی) و ... اشاره کرد. در آخر باید گفت این هواپیما میتواند جانشین مناسبی برای هواپیماهای قدیمی نیروی هوایی باشد.
----------------------------
هواپيماي صاعقه :
پیشرفته تر کردن و ارتقای هواپیمای آذرخش سرانجام موجب ساخت جنگنده پیشرفته صاعقه شد که تواناییهای بیشتری نسبت به آذرخش دارد. در حالت کلی این هواپیما برپایه جنگنده های YF-17 و F-14 ساخته شده و تقریبا بصورت کامل تولید داخل میباشد. هنوز اطلاعات دقیقی از مشخصات این هواپیما در دست نمیباشد ولی استفاده از سیستمهای پیشرفته الکترونیکی و جنگ افزاری که به آن امکان درگیری با هر نوع هواپیمایی (حتی اف-22) را میدهد تایید شده است. این جنگنده نیز جانشین مناسبی برای جنگنده های قدیمی نیروی هوایی میباشد.
---------------------------
هواپيماي شفق :
طراحی و ساخت جنگنده پیشرفته استیلت شفق تواناییهای ایران را در عرصه هواپیماسازی نظامی به همگان اثبات کرد و موجب شگفتی و حیرت جهانیان شد. این جنگنده پیشرفته ابتدا قرار بود با کمک روسیه ساخته شود ولی به دلیل فشارهای آمریکا آنها خود را کنار کشیدند تا ایران به این تکنولوژی حساس دست پیدا نکند ؛ ولی اینکار نه تنها باعث ناامیدی ایرانیان نشد بلکه متخصصان داخلی برای رو کم کنی هم که شده تلاش طاقت فرسایی را شروع کردند که سرانجام موجب حیرت جهانیان شد. طراحی و ساخت این هواپیما که تاکنون در دنیا نظیری نداشته است (بجز اف-22) تقریبا به طور 100% کامل در داخل کشور انجام شده و تنها برخی از قسمتهای آن (برای صرفه جویی در وقت و هزینه ها) روسی است. در بدنه شفق از مواد امواج جاذب رادار استفاده شده و سیستمهای آیونیکی آن تاکنون نظیری نداشته (بجز اف-22) است. در کاکپیت این هواپیما از 3 صفحه نمایشگر رنگی بسیار پیشرفته استفاده شده که تنها هواپیمای اف-22 از چنین سیستمهایی برخوردار است. هنوز بسیاری از تواناییهای این هواپیما افشا نشده است (از جمله سرعت آن) ولی با توجه به وزن ، قدرت موتور و آئرودینامیک آن سرعتش باید در حدود 2 ماخ باشد. خلاصه کلام اینکه تولید انبوه شفق و صاعقه ایران را (در بخش هوایی) هم از نظر کمی و هم کیفی بین 5 کشور اول جهان قرار خواهد داد!
------------------------------------------------------------
در پایان باید گفت که نیروی هوایی ایران مقتدرترین نیروی هوایی منطقه است و توانایی مقابله با هر دشمنی را دارد.
اگر به موضوعات فرعي نپردازيم هم اكنون فانتوم هاي ايران در شرايط كاملا عملياتي قرار دارند و مي توانند در نبردهاي سخت نيز شركت جويند و همچنين با تلاش متخصصان داخلي ايونيك اين هواپيما ارتقا داده شده + افزايش دقت و برد رادار به 2 برابر و توانايي حمل و شليك موشكهاي پيشرفته حرارت ياب روسي آر-73 و نيز توانايي حمل و شليك موشكهاي ضدكشتي مدرن + نصب سيستم هدفگيري ليزري پيشرفته بر روي هواپيما + هدفياب و سيستم آتش خودكار + ... اف-4هاي ايران در صورت بروز جنگ مي توانند به راحتي از نيروي زميني و دريايي خودي پشتيباني كرده و يا به عمق خاك دشمن حمله كرده و باري ديگر - مانند حمله به اچ-3 در غربيترين نقطه عراق در 1981 - مرگ و نابودي را به بدخواهان اين مملكت نمايان سازند. در ضمن بواسطه موشكهاي آر-73 اف-4هاي ايران توانايي درگيري با انواع جنگنده هاي مهاجم - مانند اف-16و18 - را دارا مي باشند.
با وجود تمام موارد ذكر شده در بالا متاسفانه عمر عملياتي فانتومها رو به پايان است و ايران به دنبال تعويض آنها با جنگنده هاي پيشرفته روسي يا حتي جنگنده هاي صاعقه و شفق مي باشد.
----------------------------
هواپيماي اف-5 :
اف-5هاي ايران هم مانند فانتومها در شرايط كامل عملياتي قرار دارند و حتي مي توانند در بعضي موارد به شكار هواپيماهاي دشمن بپردازند (مانند شكار بي-1و52 وآ-10 و اي وي-8بي و ...). ولي در حالت كلي از تايگرها در نقش هوا به زمين استفاده مي شود. تقريبا تمام قطعات اين جنگنده - مانند اف-4 - در داخل ساخته مي شود و از اين لحاظ مشكلي وجود ندارد. در مورد تواناييهاي اين هواپيما بايد گفت كه بصورت قابل قبولي ارتقا يافته اند و مانند اف-4 دقت رادار اف-5 زيادتر از قبل شده و بردش نيز 2 برابر شده است همچنين توانايي حمل و شليك موشكهاي آر-60(با برد 10 كيلومتر) و پي ال-7(با برد 7 كيلومتر) را پيدا كرده است. و ...
در آخر بايد گفت كه عمر عملياتي اين جنگنده مشهور و فوق العاده نيز رو به پايان است و ايران به دنبال جايگزيني براي آنها مي گردد.
----------------------------
هواپيماي اف-14 :
قويترين و خطرناكترين رهگير موجود در منطقه (يا بهتر بگويم در كل جهان) تامكتهاي ايران هستند كه به راحتي - بر خلاف ادعاهاي غرب - مي توانند هر هواپيماي مهاجم - حتي اف-22 - را رهگيري و سرنگون سازند. و با وجود چنين رهگير پيشرفته اي هيچ جنگنده مهاجم امنيت نخواهد داشت و هر آن امكان دارد كه با موشك پيشرفته فونيكس(با برد 180كيلومتر) سرنگون شود. خبرهاي رسيده حاكي از آن هست كه ايران اين هواپيماها را ارتقا داده و برخلاف برخي گزارشات موتور اين هواپيما بازسازي شده و در نبردهاي مرگبار هوايي اين گربه دوست داشتني را تنها نخواهد گذاشت. همچنين اين هواپيما مجددا توانايي استفاده از موشك فونيكس را پيدا كرده و بدين ترتيب مي تواند با هر هواپيمايي درگير شود(ايران به شدت در تلاش است تا موشك فونيكس و اسپارو را توليد داخل نمايد و احتمالا به اين توانايي دست يافته است). سيستم حمل و شليك موشك پيشرفته آر-73 نيز به اين هواپيما اضافه شده و ميتواند بجاي موشكهاي سايدوايندر و اسپارو از آن استفاده نمايد! ايران چند سال قبل با كمي تغييرات و ارتقا توانست اين رهگير افسانه اي را تبديل به يك بمب افكن ضربتي نمايد و نيز به همت و تلاش متخصصان داخلي سيستم حمل و شليك موشك زمين به هواي هاوك با موفقيت بر روي اين هواپيما پياده شد كه موجب شگفتي جهانيان شد. در مورد رادار اين تامكتها نيز بايد گفت كه ارتقا يافته و دقت و بردشان زيادتر شده است(به طوري كه ميتواند استيلت را هم شناسايي كند) و از بعضي سيستمهاي پيشرفته روسي در جهت بهبود آيونيك آن استفاده شده است. همچنين اين هواپيما توانايي استفاده از انواع موشكهاي هوا به زمين روسي را نيز پيدا كرده است. در حال حاضر بسياري از قطعات اين هواپيما در داخل ساخته ميشود و بقيه نيز به طرق مختلف تامين ميشود.
در پايان بايد اضهار داشت كه بواسطه آيونيك بسيار قوي و موشكهاي فونيكس(برد 180كيلومتر) و آر-73(برد 40 كيلومتر) هيچ هواپيماي - بجز خود تامكت - غربي نميتواند تامكتهاي ايران را سرنگون سازد. در مورد تامكتهاي آمريكا هم بايد گفت كه توانايي عبور از پدافند موشكي ايران را ندارند ولي اف-14هاي ايران در پناه پدافند موشكي قدرتمند هيچ رقيبي ندارند. و ...
----------------------------
هواپيماي ميگ-19 :
درباره اين جنگنده ها صحبتي نميكنم و فقط اين را بدانيد كه در جنگهاي مدرن امروزي به در نمي خورند. تنها كاربرد آنها يكي در نقش هواپيماي تمريني است و ديگري پشتيباني سبك از نيروهاي زميني خودي آن هم اگر پدافند دشمن ناكارامد باشد!
----------------------------
هواپيماي ميگ-21 :
اين جنگنده اصلا توانايي درگيري با جنگنده هاي پيشرفته آمريكا را ندارد(به علت آيونيك ضعيف و موشك هوا به هواي پي ال-2 كه در جنگهاي امروزي ناتوان است) و از آنها فقط مي توان به دو صورت استفاده كرد : 1- حمله به اهداف زميني كه تخصص اصليش نيز همين است 2- انهدام هواپيماهاي آ-10 و اي وي-8بي و بي-1و52 و هواپيماهاي شناسايي آمريكا. ولي بهترين روش استفاده از آنها همان نقش جنگنده-بمب افكن مي باشد. در ضمن از اين هواپيما به عنوان جنگنده تمريني هم استفاده ميشود.
----------------------------
هواپيماي ميگ-23 :
اين جنگنده-بمب افكن فوق العاده دهه 1960و1970 ديگر تواناييها و برتريهاي گذشته را در جنگهاي مدرن امروزي ندارد(البته اگر اف-22و35 عملياتي شوند+بكارگيري شيوه جنگ الكترونيك) ولي مي توان از آنها در چند مورد استفاده جست كه عبارتند از :
1- حمله به اهداف زميني دشمن - اين ماموريت را به خوبي انجام ميدهد.
2- شكار هواپيماهاي كند پرواز(مانند آ-10و بي-52).
3- شكار هواپيماهاي شناسايي و آواكس.
4- دفاع هوايي با پشتيباني ضدهواييها.
5- در صورت برخورداري از خلبانان حرفه اي و كارآزموده + ناوبري دقيق رهگيري جنگنده هاي اف-15و16و18!
----------------------------
هواپيماي ميگ-29 :
قويترين رهگير نيروي هوايي بعد از اف-14، ميگ-29 و سوخو-27 هستند. جنگنده ميگ-29 توانايي بسيار زيادي در جنگهاي سخت و پيچيده دارد و ميتواند به راحتي جنگنده هاي مهاجم را از ميدان به در كند. ايران با انجام تغييراتي ناشناخته در آيونيك اين هواپيما آنها را به روز كرده و در نظر دارد با كمك روسيه ميگ-29هايش را به نوع بسيار پيشرفته اس ام تي(با برد 5000 كيلومتر كه ميتوانند تا اسراييل پرواز كنند) ارتقا دهد و احتمالا در صورت افزايش تهديدات ايران تعداد ميگهايش را به 2 يا 3 برابر افزايش داده و آنها را جايگزين هواپيماهاي اف-4و5 و... خواهد كرد! به هر حال بايد اذعان داشت كه 50 فروند ميگ-29 هم(با پشتيباني پدافند موشكي) ميتوانند براي جنگنده هاي دشمن تهديد بزرگي محسوب شوند و يك فروند از اين هواپيماها توانايي درگيري همزمان با 6 جنگنده پيشرفته را دارد. برد رادار اين هواپيما در مدلهاي پيشرفته به 250كيلومتر ميرسد ولي ميگهاي ايران داراي برد راداري 150كيلومتر هستند و ميتوانند همزمان 10 هدف را شناسايي كرده و از فاصله 70 كيلومتري به سوي 6 فروند از آنها موشكهاي آر-27 را شليك كنند كه بيش از 3 برابر برد عملياتي آمرام و اسپارو ميباشد!
----------------------------
هواپيماي سوخو-20و22 :
يكي از جنگنده - بمب افكنهاي قدرتمند دهه 60 و70و80 ميلادي. اين هواپيما از روي جنگنده موفق سوخو-7 به عنوان جنگنده - بمب افكن ضربتي طراحي و ساخته شد ولي به دليل اينكه زمان ورود به خدمت اين هواپيما مقارن با توليد جنگنده هاي پيشرفته غربي بود (اف-14و15و16و...) از اين هواپيما فقط به عنوان بمب افكن استفاده شد كه تا به امروز نيز همينطور باقيمانده است. اين هواپيما به خوبي ماموريتهاي پشتيباني از نيروهاي زميني و حملات ضربتي به نيروهاي دشمن را انجام ميدهد ولي در صورت روبرو شدن با جنگنده هاي پيشرفته دشمن توانايي چندان زيادي براي دفاع از خود ندارد و در صورتي هم كه با آنها درگير شود احتمالا قبل از اينكه بتواند حتي به سوي آنها شليك كند خودش از بين رفته است! (تنها موشك هوا به هواي اين هواپيما آفيد با برد 10 كيلومتر است). در پايان بايد اظهار داشت كه استفاده صحيح از اين جنگنده - بمب افكن با اسكورت جنگنده هاي اف-14 ميتواند براي نيروهاي آمريكايي بسيار خطرناك ولي پشتيباني قدرتمند براي نيروي زميني ايران باشد!
----------------------------
هواپيماي سوخو-24 :
قويترين بمب افكنهاي نيروي هوايي ايران را جنگنده - بمب افكنهاي ضربتي سوخو-24 تشكيل ميدهند كه ميتوانند حتي به اسراييل نيز حمله كنند! اين هواپيما داراي توانايي حمل سلاحهاي غير متعارف بوده و ميتواند بازه گسترده اي (به ميزان 8000 كيلوگرم) از انواع موشكهاي هوا به هوا + هوا به سطح + بمبهاي هدايت شونده و غير هدايت شونده + انواع راكتها را با خود حمل كند. سوخو-24 داراي قابليت سوختگيري هوايي ميباشد و برد آن بدون مخازن اضافي سوخت تقريبا 3000 كيلومتر است كه با سوخت اضافي به 4000 كيلومتر ميرسد (فاصله ايران تا اسراييل 1100 كيلومتر است). از جمله تواناييهاي اين هواپيما ميتوان به انجام عمليات در هر زمان از شبانه روز و در هر نوع شرايط آب و هوايي ، نشست و برخاست از باندهاي كوتاه و نيمه آماده يا حتي آسيب ديده ، توانايي دفاع از خود در برابر جنگنده هاي دشمن بواسطه حمل موشكهاي آر-60و73 ، داراي يك رادار مخصوص در زير بدنه كه وظيه آن اين است كه وقتي هواپيما وارد محدوده دشمن شد بسرعت رادارهاي زميني را شناسايي كرده و در عرض كمتر از يك دقيقه از بين ببرد (به اصطلاح حك كند) ، و... . خلاصه كلام اينكه سوخو-24 ميتواند چنان جهنمي براي دشمن ايجاد كند كه بيا و ببين!!!؟؟؟؟
----------------------------
هواپيماي سوخو-25 :
سوخو-25 يك بمب افكن سبك پشتيباني نزديك هوايي و رقيب سرسخت آ-10 آمريكا ميباشد. اين هواپيما نيز مانند سوخو-24 بازه گسترده اي از سلاحهاي هوا به زمين را با خود حمل ميكند به طوري كه اگر پرواز كند به راحتي ميتواند يك گردان زرهي را از بين ببرد! اين هواپيما يك پشتيبان بسيار عالي براي نيروهاي زميني ايران ميباشد و در سايه آن گردانهاي زرهي ميتوانند با آسودگي به سوي دشمن پيشروي كنند و بعد از اتمام ماموريت سوخو-25 با دشمني كه زمينگير شده است درگير شده و آنها را روانه آن دنيا كنند! و ...
---------------------------
هواپيماي سوخو-27 :
اين هواپيما احتياجي به معرفي ندارد و همگان با آن آشنا هستند. سوخو-27 يك جنگنده برتري هوايي ميباشد كه تقريبا هيچ هواپيمايي توانايي مقابله با آنرا ندارد و در صورت استفاده از خلبانان مجرب و كارازموده ميتواند به سرعت آسمان را از وجود هواپيماهاي دشمن پاكسازي كند! اين جنگنده تواناييهاي بسيار زيادي در حملات هوا به زمين دارد و ميتوان از آن بعنوان يك بمب افكن ضربتي استفاده كرد. در واقع سوخو-27 با برد پروازي بيش از 4000 كيلومتر و توانايي حمل 10 موشك هوا به هوا (6آر-73 و 4آر-27 يا برعكس) يا 6 موشك هوا به سطح يا 32 بمب 250 كيلوگرمي و ... يك زرادخانه مرگبار هوايي است! برد رادار اين هواپيما 240 كيلومتر (در مدلهاي پيشرفته تر 400 كيلومتر) است و ميتواند از فاصله 185 كيلومتري همزمان به 10 هدف حمله كند! در ضمن توانايي آشكارسازي و رهگيري استيلت را نيز دارد. و ... .
---------------------------
هواپيماي ميراژ اف-1 :
برای آشنایی با تواناییهای این جنگنده باید به گذشته نگاهی بیاندازیم. در اواخر جنگ تحمیلی یک فروند ناو جنگی بسیار مدرن آمریکا بوسیله موشک اگزوست شلیک شده از یک میراژ اف-1 عراق منهدم شد! آمریکاییها ادعا کردند که خدمه ناو در اثر غافلگیر شدن نتوانسته اند جلوی میراژ عراقی را بگیرند! ولی بعدها با افشا شدن اسرار محرمانه معلوم شد که در آن روز پرسنل ناو هر چه کردند نتوانستند مانع نزدیک شدن میراژ و سپس برخورد موشک اگزوست به کشتی شوند!!!؟؟؟؟ این هواپیما یکی از سریعترین جنگنده های ساخت غرب میباشد (سرعتش 2.5 ماخ برابر با سرعت اف-15) و تواناییهای بسیار زیادی هم در نبرد هوایی و هم در نقش هوا به زمین دارد. برخی گزارشات حاکی از آن هستند که ایران 300 فروند موشک اگزوست (برد این موشک 65 کیلومتر است) در اختیار دارد و با آنها میتوان تمام کشتیهای آمریکایی مستقر در خلیج را از بین برد! و ... .
---------------------------
هواپيماي آذرخش :
این هواپیما بر پایه F-5E/F ساخته شده (ولی خیلی قویتر از اف-5 است) و مخصوص حمله به اهداف زمینی میباشد. میتوان گفت طراحی و ساخت این هواپیما مربوط میشود به دوران جنگ ، آن زمان که کشور در اثر تحریمهای آمریکا و در نتیجه نبود قطعات یدکی یکی پس از دیگری هواپیماهای عملیاتی خود را از دست میداد! ولی تحریمها به نعمت بزرگی تبدیل شده و باعث شدن تا از خواب غفلت بیدار شده و سعی کنیم تا در عرصه نظامی خودکفا شویم و با شعار «ایرانی میتواند» متخصصان داخلی تلاش بی وقفه و طاقت فرسایی را برای رسیدن به هدف آغاز کردند که در نتیجه آن ایران توانست تکنولوژی ساخت قطعات را از همان دوران جنگ بدست بیاورد. سرانجام با دستیابی کامل متخصصان ایرانی به تکنولوژی هواپیمای اف-5 ایران اولین هواپیمای جنگی خود را (جنگنده تمرینی سیمرغ ساخته شده بر پایه F-5A/B) با موفقیت آزمایش کرد و بالاخره در سال 1997 در کمال تعجب و حیرت دشمنان خبر از آزمایش موفقیت آمیز جنگنده آذرخش رسید که شوک بزرگی برای دشمنان این مرز و بوم محسوب میشد زیرا ایران قدم در راه بسیار حساس و مهم ساخت هواپیمای جنگی گذاشته بود. آذرخش برتریهای بسیاری نسبت به اف-5 دارد که از آن جمله میتوان به سیستمهای الکترونیکی پیشرفته ، سرعت و قدرت مانور و حمل مهمات بیشتر ، توانایی استفاده به عنوان یک هواپیمای رهگیر (به دلیل استفاده از موشکهای پیشرفته روسی) و ... اشاره کرد. در آخر باید گفت این هواپیما میتواند جانشین مناسبی برای هواپیماهای قدیمی نیروی هوایی باشد.
----------------------------
هواپيماي صاعقه :
پیشرفته تر کردن و ارتقای هواپیمای آذرخش سرانجام موجب ساخت جنگنده پیشرفته صاعقه شد که تواناییهای بیشتری نسبت به آذرخش دارد. در حالت کلی این هواپیما برپایه جنگنده های YF-17 و F-14 ساخته شده و تقریبا بصورت کامل تولید داخل میباشد. هنوز اطلاعات دقیقی از مشخصات این هواپیما در دست نمیباشد ولی استفاده از سیستمهای پیشرفته الکترونیکی و جنگ افزاری که به آن امکان درگیری با هر نوع هواپیمایی (حتی اف-22) را میدهد تایید شده است. این جنگنده نیز جانشین مناسبی برای جنگنده های قدیمی نیروی هوایی میباشد.
---------------------------
هواپيماي شفق :
طراحی و ساخت جنگنده پیشرفته استیلت شفق تواناییهای ایران را در عرصه هواپیماسازی نظامی به همگان اثبات کرد و موجب شگفتی و حیرت جهانیان شد. این جنگنده پیشرفته ابتدا قرار بود با کمک روسیه ساخته شود ولی به دلیل فشارهای آمریکا آنها خود را کنار کشیدند تا ایران به این تکنولوژی حساس دست پیدا نکند ؛ ولی اینکار نه تنها باعث ناامیدی ایرانیان نشد بلکه متخصصان داخلی برای رو کم کنی هم که شده تلاش طاقت فرسایی را شروع کردند که سرانجام موجب حیرت جهانیان شد. طراحی و ساخت این هواپیما که تاکنون در دنیا نظیری نداشته است (بجز اف-22) تقریبا به طور 100% کامل در داخل کشور انجام شده و تنها برخی از قسمتهای آن (برای صرفه جویی در وقت و هزینه ها) روسی است. در بدنه شفق از مواد امواج جاذب رادار استفاده شده و سیستمهای آیونیکی آن تاکنون نظیری نداشته (بجز اف-22) است. در کاکپیت این هواپیما از 3 صفحه نمایشگر رنگی بسیار پیشرفته استفاده شده که تنها هواپیمای اف-22 از چنین سیستمهایی برخوردار است. هنوز بسیاری از تواناییهای این هواپیما افشا نشده است (از جمله سرعت آن) ولی با توجه به وزن ، قدرت موتور و آئرودینامیک آن سرعتش باید در حدود 2 ماخ باشد. خلاصه کلام اینکه تولید انبوه شفق و صاعقه ایران را (در بخش هوایی) هم از نظر کمی و هم کیفی بین 5 کشور اول جهان قرار خواهد داد!
------------------------------------------------------------
در پایان باید گفت که نیروی هوایی ایران مقتدرترین نیروی هوایی منطقه است و توانایی مقابله با هر دشمنی را دارد.
+ نوشته شده در چهارشنبه پنجم دی ۱۳۸۶ ساعت 7:59 توسط روشن ضمیر
|